Mijn advies aan 50 plussers

Een paar dagen geleden was ik op een verjaardag en ving ik een gesprek op van iemand die aangaf op een dood punt in zijn carrière te zijn beland. Beter gezegd, hij gaf aan wat er allemaal niet deugde aan de arbeidsmarkt en heeft zelfs het woord leeftijdsdiscriminatie in de mond genomen. Deze 50 plusser voelde zich in de steek gelaten en heeft eigenlijk alle hoop opgegeven om nog enig succes te behalen. Alle banen worden ingepikt door schoolverlaters c.q. goedkope krachten en zo ging de klaagzang nog enige tijd verder. 

"Poch niet met je diploma's maar juist met je ervaring"

Omdat ik ervan overtuigd ben dat er ook voor de 50 plussers nog kansen liggen begon ik me dapper in het gesprek te mengen. Ik noem bewust het woord dapper omdat mijn ervaring is dat een gesprek als deze vaak stug en vooral defensief kan lopen. 

Op een gegeven moment breek ik in en zeg tegen de man die 52 bleek te zijn “Wat zou je nu eigenlijk willen worden.” 

Direct een stilte in de huiskamer waar toch wel een aantal mensen aanwezig zijn. De man antwoord op een cynische toon “Wat doet dat er toe, ik ben 52!”

Dus ik geef aan dat zijn leeftijd hem niet hoeft te belemmeren. “Natuurlijk is een werkgever geneigd een jongere en dus ook goedkopere kracht aan te nemen, maar in bijna alle gevallen heeft de 50 plusser ook veel voordelen tegenover die veel jongere kracht.”

En zo had ik direct de aandacht. Ik legde hem uit dat werkgevers ook veel waarde hechten aan kennis, (levens)ervaring en loyaliteit. Kenmerken die je veelal ziet bij de groep werkende met een leeftijd van plus 50. Focus je daarop en ga de concurrentie niet aan met de jongeren door op dezelfde manier te solliciteren. Poch niet met diploma’s, maar met je ervaring. Jou hoeven ze niet in te werken met je + 30 jaar kennis en ervaring. Bij jou zijn ze niet bang voor zwangerschapsverlof, katers op maandag, jaarlijks jobhoppen. Nee, jij bent de stabiele factor. Dat is je winst! 

"Je hebt een stuk meer tijd dan je denkt, je bent nog maar 50!"

En natuurlijk zit er tijdens een dergelijk verjaardagsgesprek ook iemand die wil ontregelen, de oplossing niet wil zien en gooit dan een nieuw leeftijdsprobleem op tafel “Wat ik wil worden gaat niet meer, ik ben 48 en moet dan 4 jaar naar school”

Ja, boeiend… Je bent 48 jaar! Ga die opleiding doen. Geloof in jezelf en stel doelen. Natuurlijk krijg je te horen dat je minder goed leert dan een 17 jarige op het atheneum maar dat is logisch. Ook hierin moet je als ‘oudere’ je winst pakken. Gebruiken je levenservaringen en zet deze om naar een focus om je doelen te behalen, in dit geval een opleiding. En ga nu niet roepen dat je te oud bent, inderdaad wanneer je 48 jaar bent en 4 jaar naar school gaat ben je 52! Verlies nooit uit het oog hoelang je nog door moet. Een investering van 4 jaar is niet niks, maar bedenk dat wanneer je hierdoor nog 15 jaar met plezier naar je werk gaat, deze 4 jaar een onbetaalbare investering zal blijken!

Dus stop als 50 plusser met het zeggen van “ik kan het niet”.. “Ik had het eerder moeten doen” en “dat is niet voor mij weggelegd” Je hebt een stuk meer tijd dan je denkt! Met de huidige en toekomstige techniek worden mensen steeds ouder en moeten we steeds langer door blijven werken. Kies dan voor de optie om deze tijd in te vullen met iets wat je leuk vindt! 

Je bent nog maar 50!