Je bent hier:

Vakantietijd

Het is eind juni en dit brengt mij twee dingen. Allereerst doet het zonnetje flink zijn best en worden de dagen langer. Heerlijk al die mensen op terrasjes, stranden en noem al die plekken maar waar zonnestraaltjes de huid prikkelen en vitamine D opgenomen wordt. Het straatbeeld veranderd direct wanneer in het journaal aangegeven wordt dat het kwik opnieuw boven de 20 graden uit gaat komen. Jassen weer in de kast en vrolijke kleurrijke kleding gaat er weer uit. Ik kan er niet genoeg van krijgen en doe hier graag aan mee! 

En dan…komt er één vraag ieder jaar rond deze periode terug: En, gaan jullie nog op vakantie?

Ik kan er niets aan doen, mijn haren gaan bij deze vraag recht overeind staan. Of we nog op vakantie gaan? Het lijkt zo’n simpele vraag, maar dat is het voor mij niet. Ik kan weinig vragen bedenken die meer druk opleggen dan deze. Natuurlijk bedoelt één ieder die deze vraag stelt het goed, toont oprechte interesse of wil gewoon over koetjes en kalfjes praten. Ik neem dan ook direct alle schuld op mij. Ik kan (nog) niet zo goed met deze vraag overweg.

Laat ik vooropstellen dat ik absoluut een passie heb voor reizen en vakantie een logisch gevolg hier van zou zijn. Waarom benader ik dit dan zo negatief? Hoe kan ik dit omdraaien? Om uit te zoeken wat mijn probleem is moet ik naar de kern. 

Vakanties zijn duur, maar in 2018 ook een primaire levensbehoefte. Ieder jaar lijkt het of mensen meer urgentie hebben om op vakantie te gaan. Hier schaar ik mijzelf ook onder. Dit zorgt er dan ook weer voor dat alles duurder wordt wat een financiële druk met zich meebrengt. Als ZZP’er verdien ik weinig tot niets wanneer ik op vakantie ben. Werken kan, maar is nooit optimaal en bovendien hoop ik tijdens vakantie 100% kwalitatieve aandacht te geven aan mijn gezin. Het is belangrijk dat ik in en rond deze periode rekening houdt met inkomsten en uitgaven. 

"Ga ik nu op vakantie, of betaal ik eerst een rekening? Boek ik een huurauto, of ga ik sparen?" 

Je kunt een euro maar één keer uitgeven! Nieuwe projecten en een studie die vier jaar heeft geduurd zorgen ervoor dat ik goed moet opletten waar ik deze euro aan uitgeef. Dit ervaar ik als een flinke druk. Ga ik nu op vakantie, of betaal ik eerst een rekening? Boek ik een huurauto, of ga ik sparen? 

Ik heb mij beter ingelezen, nu, eind juni hoeft een vakantie niet de wereld te kosten. Wat wil ik eigenlijk uitgeven aan vakantie, wat kan ik uitgeven en wat is het optimale budget? De antwoorden hebben te maken met de wensen die je hebt om voldoende waarde van je vakantie te ervaren. Zelf ben ik niet veeleisend. Ik ben blij zodra er een goede bakker, slager en markt in de buurt is. Mijn vrouw heeft weer andere wensen, dit is logisch. Zij wil zodra het warm is kunnen afkoelen in een zwembad, uitwaaien op het strand en zo af en toe een dorpje bezoeken. Het kostenplaatje in mijn hoofd schiet omhoog. Mijn zoontje van vier, bijna vijf heeft maar één wens en dat is een springkussen, mooi! We hebben dus verschillende wensen en uiteenlopende kosten die daarbij passen. 

Ik wil hierbij niet voorbij gaan aan het probleem wat veel mensen naar mijn mening ervaren. Het vertoon naar de buitenwereld. Waar de financiële druk zich vooral uit binnen mijn gezin, is de sociale druk misschien nog wel meer aanwezig. Het is tegenwoordig uitzonderlijk wanneer je niet op vakantie gaat. Het is eigenlijk niet geaccepteerd wanneer je als kind op school niet kan zeggen waar hij in de vakantie is geweest. 

Ja, ik voel dus wel degelijk de urgentie om op vakantie te gaan. Wat als mijn zoontje niet kan vertellen waar hij is geweest, of mijn vrouw die zo wit als een melkfles in de koffieruimte van haar werk moet uitleggen dat we de voorkeur gaven aan sparen in plaats van een weekje Torremolinos. Het maakt mijn keuze er niet makkelijker op. Vooral omdat we al drie jaar deze keuze maken en al drie jaar niet hebben gekozen voor een vakantie. We hadden simpelweg betere, niet leukere financiële doeleinden.

"Nieuwe herinneringen maak je niet enkel in luxe”

Nu lees ik vandaag in de Telegraaf dat er met mij lotgenoten zijn. Meer dan 1 op de 8 mensen heeft geen geld om op de vakantie te gaan. Dit klinkt zeer dramatisch maar ik denk dat dit ook andersom kan worden uitgelegd. 1 op de 8 kiest er zoals ik bewust voor om centjes uit te geven aan een andere bestemming, al dan niet onder druk. Zouden al deze mensen ook zo opzien tegen de vraag waar zij deze zomer naar toe gaan? Ik weet het niet. 

Eigenlijk moet ik mij niet druk maken om de financiën. Ik kan zelf kiezen wat verstandig is. Een vakantie, rekening betalen, nieuw bankstel, als het goed is maak ik de keuze waar ik mee kan leven. Het helpt dat mijn vrouw nu een baan heeft na 4 jaar studeren en hierdoor meer stabiliteit geeft. Ik heb het dan niet eens over vakantiegeld of doorbetaald worden zodra je op vakantie bent, dit voelt als een nieuwe ervaring voor mij. Wat ben ik blij met deze positieve ontwikkeling! 

De sociale druk blijft lastig. Ik probeer altijd beter dan mijn best te doen en hoop het iedereen naar de zin te maken. Ik weet dat het niet nodig is om mijzelf te spiegelen aan mensen die wel- of niet op vakantie gaan. We moeten allemaal keuzes maken, hoe makkelijk of moeilijk dan ook. 

Ja, ik wil graag op vakantie, maar het past momenteel niet in het plan waar wij nu mee bezig zijn. Wij hopen zo snel mogelijk rekeningen te kunnen betalen om uit de (studie)schuld te kunnen komen. Aan de andere kant moet ik eerlijk zijn, nieuwe prikkels zijn erg belangrijk in een positief proces. Dit geeft je energie en motivatie en je kunt hierdoor er weer tegenaan. Hier is geen luxe voor nodig. Nieuwe herinneringen maak je niet enkel in luxe.

Over de vraag of ik nog met vakantie ga moet ik mij helemaal niet druk maken. Ik laat het wel op mij af komen en zodra het zover is ga ik er optimaal van genieten! Wij en velen anderen werken er immers hard voor en verdienen zeker een opsteker en wat energie om er weer tegenaan te gaan.  

Dus, of ik nog op vakantie ga? Geen idee? Ik laat het je nog wel weten.