Je bent hier:

De luizenvader

Het combineren van werk en kinderen is veel besproken in alle lagen van de samenwerking en is in de loop der jaren flink veranderd. Laten we is een aantal jaren teruggaan in de tijd en je ziet dat de moeders thuisbleven om hun kroost te verzorgen en waar de vaders zorgen voor het bord eten op tafel. Dit is anno 2018 niet meer voor te stellen. Tweeverdieners zijn de regel geworden en de opvang draait overuren.

Zelf krijg ik ook regelmatig de vraag hoe ik als ondernemer ook nog eens voor mijn kind kan zorgen. De combinatie vaderschap en ZZP’er zijn is langzaam gegroeid. Mijn zoontje is nu bijna 5 jaar oud. 4.5 Jaar geleden heeft mijn vrouw ervoor gekozen een nieuwe weg in te slaan en opnieuw de schoolbanken in te duiken. Zij heeft haar studie afgerond en heeft het gevoel dat zij de rest van haar leven met plezier dit beroep kan uitoefenen.  Hier stond en sta ik 100% achter, maar dit betekend wel dat er qua opvoeding ook veel op mijn schouders terecht komt. Op dit moment werkt zij fulltime voor een baas en zal de rolverdeling ook niet anders worden. 

“Mijn dag bestaat uit 3 delen” 

Laat ik eens kijken naar mijn dagelijkse routine. 

1. Vanzelfsprekend staat de zakelijke kant van mijn leven op dit moment volledig in het teken van Careera en de acties die daarbij moeten worden genomen om de gestelde doelen te behalen om dit project tot een succes te maken. Iedere dag zal er een sprong worden gemaakt om dit project iets groter, bekender en beter te maken. Yes! Ik ben gemotiveerd! 

2. Mijn persoonlijke ontwikkeling. Dit heeft betrekking op mijn fysiek door te sporten, maar ook op mijn brein. Ik lees elke dag en probeer elke dag iets te leren waardoor ik een educatieve uitdaging heb. Daarnaast vind ik het belangrijk om een sociale uitdaging te hebben, soms vind ik dit nog lastig omdat ik hierin ook afhankelijk ben van anderen. 

3. Het derde deel van de dagelijkse routine is een belangrijke en tevens een die verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Het vaderschap!

“Wat ben ik eerst? Ondernemer of vader?“

Een belangrijke vraag die ik mijzelf heb gesteld is: wat ben ik eerst? Ondernemer of vader? Deze vraag is niet hartenloos bedoeld en ik zal ook niemand veroordelen, want ik kan alle antwoorden op deze vraag begrijpen. 

Ik koos er in ieder geval voor om allereerst vader te zijn en daarna pas ondernemer. De luxe die ik heb door vanuit huis te werken, heb ik gebruikt om er altijd voor mijn kind te kunnen zijn. Mijn zoontje hoeft niet naar de opvang, zakelijke afspraken heb ik gemaakt dat hij sliep, op de peuterspeelzaal was of zoals nu op de basisschool zit. Ik heb mijn werktijden naar hem aangepast en daardoor voelt het voor mij zo dat ik eerst vader ben en dan ondernemer.  

“Die man heeft vast een uitkering”

Toch is er iets waar ik tot de dag van vandaag nog wel eens slecht mee kan omgaan. Dit is hoe mensen naar mij kijken. Ik ben de vader die meegaat naar schoolreisjes, op het schoolplein staat en met zijn kind naar de huisarts of logopedie gaat. Daarnaast ben ik een ondernemer die niet makkelijk praat over wat hij doet, ik poch en blaat niet over mijn successen en valkuilen als ondernemer. 

Niemand wist dan ook wat mijn beroep was, maar ze zagen mij wel altijd onder reguliere werktijden op het schoolplein staan. Ik dacht dat anderen mij zouden zien als iemand met een bijstand uitkering of werkzoekende. Natuurlijk is dit niet iets om je voor te schamen, maar toch deed het iets met mij. Ik begon hier heel erg onzeker van te worden, ik werd iets wat ik niet was, voelde mij onzeker door het minderwaardige beeld wat anderen van mij hadden en dit veranderde mijn zelfbeeld. 

Daar is hij dan, de luizenvader! De vader die alleen maar met zijn kind bezig is net zoals in de serie “De Luizenmoeder”.  Een leven buiten mijn zoon heb ik niet, toch? Nummer 1 en 2 van mijn dagelijkse rituelen zouden niet bestaan voor de buitenwereld en het gekke is dat je hierdoor in een negatieve spiraal komt en ook daadwerkelijk minder tijd in je bedrijf gaat investeren.

Vandaag de dag kan ik lachen om die gedachte door wat ik allemaal heb geleerd, maar het is absoluut een enorme waarschuwing geweest. Ik heb gemerkt dat je door een gedachte continue te herhalen deze ook daadwerkelijk kunt gaan geloven en hier naar gaat handelen.  Ik was ervan overtuigd dat ik een mindere ondernemer was omdat ik aannam dan mensen mij alleen als vader zouden zien en niet als ondernemer. 

Mijn tip? Doe geen aannames, denk niet dat mensen iets van jou vinden. Bovendien zullen veel mensen helemaal niet met jou bezig zijn, we zetten onszelf tenslotte op een voetstuk. Wanneer ze wel ideeën hebben over jou, laat ze maar denken en laat dit van je af glijden. Jij bent de regisseur van jouw leven en alleen jij kan bepalen hoe dit mooie leven er voor jou uitziet!